Nesta obra van anacos da vida da autora e vivencias da súa contorna, a ferro ardente; máis que sentimentos espidos, son paixóns descarnadas; sen transitar nunca por camiños cómodos e doces, senón por vías feridas e que feren. Tantas veces expresando, desde unha ansia vital inmensa, o desexo da morte, como experiencia de vida común. O contraste vida e desexo de vida permanente, choca de xeito continuo coa realidade da morte, da dor, do sufrimento como tropezan un amor e un desamor levado aos extremos. Todo reflectindo unha vivencia sempre nos límites da felicidade absoluta e da tristeza e pesimismo infinitos, expresados dunha forma libre e na que se pretenden destacar palabras que ás veces ocupan só unha liña, para centrar ao lector, e á autora mesma, en todas as suxestións que pode producir esa verba. Este libro non é cómodo, pero leva en si o pracer de vivir na dureza das estremas, nunha fuxida continua dos grises, do morno, das medias tintas. Ou branco ou negro, xeo ou brasa. Intensidade permanente…